Θάλασσα…

«Για ώρες ατέλειωτες χάζευα τη θάλασσα. Έβλεπα τα κύματα να σκάνε με πάθος στην ακτή της. Αν και βράδυ εγώ διέκρινα το βαθύ μπλε της χρώμα. Ξαφνικά όπως κοιτούσα, την είδα… Είδα τη μορφή μιας γριάς γυναίκας, με κάτασπρα, μακριά, ανακατεμένα μαλλιά, να μου χαμογελάει μέσα από τα κύματα. Την κοίταξα στα μάτια…κάτι μου ψιθύριζε…Προσπαθούσα να ακούσω αυτό που μου έλεγε, όμως δεν μπορούσα να ακούσω καθαρά, ο ήχος της φωνής της  έσβηνε μέσα στον ήχο της θάλασσας…

Η γριά γυναίκα με κοιτούσε και  χαμογελούσε. Με πλησίαζε όλο και πιο πολύ. Κάτι κρατούσε στο αδύναμο χέρι της και ήθελε να μου το δώσει. Με πλησίαζε και άπλωνε όλο και πιο πολύ το χέρι της προς το μέρος μου. Όμως όσο πιο πολύ  με πλησίαζε, τόσο πιο πολύ  την ένιωθα να απομακρύνεται.  Όσο πιο πολύ με πλησίαζε τόσο χανόταν στα κύματα…

Προσπάθησα να την φτάσω. Ήθελα να τη φτάσω.  Είχα μεγάλη επιθυμία να ακούσω αυτό που μου ψιθύριζε. Να πάρω στα χέρια μου αυτό που ήθελε να μου δώσει…Όμως δεν μπόρεσα. Όσο κι αν προχωρούσα δεν έκανα ούτε ένα βήμα μπροστά. Η γριά γυναίκα χάθηκε  και εγώ είχα μείνει  μόνη.  Μόνη μέσα στη θάλασσα…»

Ένα όνειρο που είδα χθες βράδυ… το οποίο έχω την αίσθηση ότι το είδα κι άλλες φορές στο παρελθόν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s